وبلاگ

اولین تصویر از سیاهچاله قبلاً به صورت ویدیویی منتشر شده است


اولین تصویر تاریخی از سیاهچاله که سال گذشته منتشر شد ، اکنون به یک فیلم تبدیل شده است. توالی کوتاه عکس ها تغییرات ظاهری محیط اطراف سیاهچاله و تأثیر گرانش بر روی مواد اطراف را طی چندین سال نشان می دهد.

این تصاویر ، توده نامتوازنی از نور را نشان می دهد که در اطراف سیاهچاله غول پیکر در مرکز کهکشان M87 در گردش است. تلسکوپ EventHeresen (EHT ، که شامل طیف گسترده ای از رصدخانه ها در سراسر جهان است) داده های سیاهچاله قبلی را با یک مدل ریاضی مبتنی بر تصویر سیاهچاله در آوریل 2019 ترکیب می کند تا توسعه محیط سیاهچاله را برای هشت سال نشان دهد . اگرچه ایجاد این توالی تا حدودی حدس و گمان است ، اما نتایج به دست آمده ایده خوبی از رفتار سیاهچاله ها و گرانش آنها ایجاد می کند که باعث جذب نور و مواد اطراف آنها می شود. به گفته ماسک ویلگوس ، نویسنده ارشد تحقیقات و ستاره شناس رادیویی در دانشگاه هاروارد در کمبریج:

از آنجا که جریان ماده در سیاهچاله متلاطم است ، می توانیم به مرور نوسان حلقه ها را در اطراف سیاهچاله مشاهده کنیم.

حلقه می لرزد

سال گذشته ، اولین تصویر از یک سیاهچاله خبر اصلی در سراسر جهان شد. این تصویر سیاهچاله غول پیکر M87 * را در مرکز کهکشان M87 ، حدود 55 میلیون سال نوری از زمین نشان می دهد. محققان با ترکیب سیگنال های رادیویی جمع آوری شده در آوریل 2017 به مدت دو شب از رصدخانه های سراسر جهان ، تصویر را بازسازی کردند. اگرچه تصویر حاصل تار شد ، اما با پیش بینی نسبیت آلبرت انیشتین در مورد محیط سیاهچاله مطابقت داشت. این تصویر شواهدی از افق رویداد سیاهچاله را در اخترشناسان قرار داده است. افق رویداد نقطه بازگشت سیاهچاله است که آن را از محیط اطراف جدا می کند. این دیسک تاریک در مقابل حلقه نوری است که از مواد داغ فراتر از افق رویداد خارج می شود.

در تصاویر ، بخشی از دیسک سیاهچاله روشن تر به نظر می رسد. دلیل این پدیده ترکیبی از تأثیرات متغیرهای پیچیده اطراف سیاهچاله است. موادی که وارد حفره سیاهچاله می شوند ، مارپیچی با سرعت بالا در خارج از خط استوا سیاهچاله تشکیل می دهند که فیزیکدانان نجوم آن را دیسک برافزایشی می نامند. ظاهر نامتعادل سیاهچاله تا حدودی به اثر داپلر بستگی دارد: بخشی از دیسک به سمت ناظر می چرخد ​​، حرکت مواد باعث افزایش تابش و افزایش روشنایی می شود. عکس این فرایند فراتر از سیاهچاله اتفاق می افتد که از مشاهده گر دورتر است.

بررسی داده ها

بر اساس نتایج قبلی ، ویلگوس داده های قبلی تلسکوپ های EHT را مرور کرد و از تصاویر سال 2017 به عنوان راهنما استفاده کرد. EHT رصد M87 * را در سال 2009 با سه تلسکوپ در سه مکان مختلف آغاز کرد. کیفیت مشاهدات با افزودن رصدخانه های بیشتر به شبکه EHT بهبود یافته است. در سال 2017 ، آرایه EHT ، که شامل هشت رصدخانه از هاوایی و شیلی به اروپا است ، برای اولین بار به سطح تصویربرداری در زمان واقعی رسید.

داده های قدیمی در چهار گروه در سال های 2009 ، 2011 ، 2012 و 2013 جمع آوری شده است. دو مجموعه داده هنوز منتشر نشده است. به گفته ویلگوس: “این داده ها تا حدودی فراموش شده بودند. “همه از داده های سال 2017 هیجان زده شده بودند.” ویلگوس با تجزیه و تحلیل مجدد داده ها با تیم دیگر محققان EHT دریافت که آنها با داده های 2017 از جمله وجود یک دیسک تاریک و یک حلقه روشن مطابقت دارند. اگرچه داده های 2009 تا 2013 برای دستیابی به تصاویر دقیق نبودند ، محققان ترکیبی از داده های محدود و مدل های ریاضی سیاهچاله را از سال 2017 به دست آوردند.

بنابراین ، نتایج خارج از انتظارات بود. درست مانند داده های سال 2017 ، یک قسمت از حلقه از قسمت دیگر روشن تر بود. اما نقطه روشن تغییر مکان داده بود. دلیل این امر تردید در مورد قرص بزرگ شدن بود.

دیسک متغیر

به گفته محققان اگرچه سیاهچاله M87 * ثابت است ، اما هر ساله محیط تغییر می کند. در مقیاس چند هفته ای ، میدان های مغناطیسی قوی در اطراف دیسک برافزایشی حرکت می کنند و نقاط داغی را ایجاد می کنند که به دور سیاهچاله می چرخند. در سال 2018 ، یک تیم جداگانه در عرض یک ساعت توده گاز داغ را در اطراف سیاهچاله Sagittarius A * گزارش کرد. این سیاه چاله در مرکز کهکشان راه شیری واقع شده است. از آنجا که جرم سیاهچاله M87 * 5.6 میلیارد جرم خورشیدی است ، 1000 برابر بزرگتر از قوس A * است ، بنابراین تغییرات پیرامون آن برای مدت زمان طولانی تری اتفاق می افتد.

مقالات مرتبط:

تیم EHT هر ساله در اواخر ماه مارس یا اوایل آوریل سیاهچاله های M87 * و Sagittarius A * را کنترل می کند. در این زمان ، شرایط جوی در بسیاری از نقاط کره زمین مطلوب است. همکاری آنها در سال 2020 به دلیل محدودیتهای جهانی سازی کوید 19 متوقف شد. اما این تیم امیدوار است که در سال 2021 فرصت دیگری پیدا کند. اگر همه چیز خوب پیش رود ، رصدخانه های بیشتری از گرینلند و فرانسه به این پروژه می پیوندند.

تیم EHT همچنین قصد دارد از طول موج های کوتاه تر در کار نظارت سال آینده استفاده کند. گرچه مشاهده این روش دشوارتر از جو زمین است ، اما می تواند دقت تصاویر EHT را افزایش دهد. سارا آسیاون ، عضو EHT و ستاره شناس رادیو در دانشگاه رادبود هلند گفت: “از این طریق می توانیم به سایه سیاهچاله نزدیکتر شویم و تصاویر واضح تری بگیریم.”


منبع: digikala affiliate

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن